فيلم بي پولی،ساخت حمید نعمت ا..،پس از دلخون و پستچی سه بار در نمی زند،توسط کانون فیلم امید انجمن سینمایی نمای جوان اکران و نقدر و بررسی شد.

در اين مراسم كه سه شنيه هر هفته،از ساعت 17 الی 20 در فرهنگسرای انقلاب برگزار می شود،بابک حمیدیان و حمید نعمت ا..،بازیگر و کارگردان ابن اثر به همراه هادی مقدم دوست،نویسنده ی ان حضور داشتند.همان طور که در هفته های پیش،محمدرضا رحمانی و علیرضا ایرانمهر،کارگردان و نویسنده ی دلخون و سپس حسن فتحی،کارگردان پستچی سه بار در نمی زند مهمان انجمن سینمایی نمای جوان بودند.

رضا درستکار،منتقد خوب سینمای کشور،به همراه بابک حمیدیان پس از اکران فیلم به روی سن امدند و حاضرین به شدت به تشویق انان پرداختند.این در حالی بود که صندلی های سالن پر شده بود و نعمت ا.. و اقای مقدم دوست که در ترافیک مانده و دیر به مراسم رسیدند،با موتور خود را به فرهنگ سرای انقلاب رساندند!

بابک حمیدیان از خودش می گوید:سال 1378 وارد رشته ی معماری شدم و سپس تاتر خواندم.اولین کارم با اقای عسگر پور به نام قدمگاه بود.سپس ریسمان باز را بازی کردم که از حضورم در ان بسیار راضی هستم.سپس خاک اشنا و حالا هم که بی پولی.سه زن و خدا نزدیک است را هم در پرونده ی کاری ام دارم.بی پولی و حضور کنار رادان،رضایی،انصاری و حتی امیر جعفری را بسیار دوست داشتم و امیدوارم روزی باز کنار اقای نعمت ا..فعالیت کنم.نقش من هم به واسطه ی پیشنهاد دستیار اقای نعمت ا..،خانم کریمی بود که من در پی ان،دو ماه قبل و چند هفته پس از ساخت بی پولی،مانند ناشنوایان زندگی می کردم و با نقش خودم خو گرفتم.

سپس کارگردان و نویسنده ی فیلم به جمع ما اضافه می شوند و اقای درستکار،با معرفی اثار نعمت ا.. یعنی بوتیک و بی پولی،از دستیاری وی در کنار مسعود کیمیایی می گوید و بی پولی را نقطه مثبتی در زندگی نعمت ا. می داند و داستان فیلم و روند جلو رفتن ان،با اضافه شدن اشخاص مختلف به داستان را حرفه ای ذکر می کند.

نعمت ا.. از ساخت بوتیک و سپس بی پولی می گوید:پس از انکه بوتیک را که یک فیلم با فضایی غم انگیز و تلخ بود ساختم،در این بین ازدواج کردم و صاحب فرزند شدم،کمی این امر در دیگاهم تاثیر گذاشت و بی پولی را با فضایی شاد و کمی مفرح تر ساختم که از ساخت ان کاملا راضی هستم.

مقدم دوست نیز از حضور کنار نعمت ا.. ابراز خرسندی می کند و خوشحال است که استقبال خوب مردم از فیلم را دیده است.

سپس حاضرین سوالاتشان را مطرح می کنند و عوامل به صبر و دقت کامل به سوالاتشان پاسخ می دهند و اقای درستکار نیز به توضیح بیشتر و کارشناسانه تر پاسخ های انان می پردازد.

بابک حمیدیان،در پاسخ به این سوال که معیارش برای حضور در یک فیلم چیست و چگونه تا به امروز بازی های درخشانی را از خود به جا گذاشته است،می گوید:بیشتر این مساله به خودم باز می گردد.من مانند بازیگرانی نبوده ام که به واسطه چهره و اندامشان،پس از دو فیلم صاحب فلان ثروت و ماشین شده اند و بازی در هر فیلمی را می پذیرند.یعنی بازی در هر فیلمی را نمی پسندم.خیلی ها با شروع من در قدمگاه فکر می کردند که من کاملا شخیصیتی درون گرا هستم و حتی یک جوان روستایی ام.اما با حضورم در فیلم هایم نشان دادم که اینگونه نیست و دیدگاه کارگردانان نسبت به من تغییر کرده است.یعنی با کسانی که دوستشان دارم،فعالیت می کنم.مساله ی بعد هم که فیلم نامه است و نوع بازی که من باید داشته باشم.برای مثال،در بی پولی که نقش یک جوان ناشنوا را بازی کردم،برای مدت طولانی پیگیر این نقش بودم و امیدوارم خوب از اب در امده باشد.

نعمت ا... نیز از بازی بازیگرانش کاملا راضی است و می گوید که اگر تو در یک گروه خوب باشی،مانند انان خواهی شد و این در بی پولی کاملا دیده می شود.او در پاسخ به این سوال که چرا یکباره به تلویزیون و ساخت سریال روی اوردید،می گوید:به هر حال،سریال امکاناتی را دارد که ادم می تواند داستان مورد نظرش را وسیع و گسترده تر نشان دهد و مانور بیشتری روی ان بدهد.کنار این،من فکر کردم که بعد ها این توانایی و زمان برای ساخت یک سریال را نخواهم داشت و زمان را مناسب دیدم و به همراه اقای مقدم دوست فیلم نامه سریال به نام وضعیت سفید را نوشتیم و کار از اواسط ابان ماه نیز کلید می خورد.او هم چنین ار پاسخ به این سوال که چرا نوعی میزان سن نشسته در بیشتر سکانس های فیلم دیده می شود،این موضوع را تحسین کرد و تاثیر این نوع میزان سن در گیرایی بیشتر فیلم و ان سکانس خواند که این امر،بیشتر در سریال های تاریخی دیده می شود.

مقدم دوست،در پاسخ به این سوال که سبک داستان بی پولی چیست،می گوید:خیلی مهم این که امروزه در سینما،به دنبال این نکته باشیم که یک فیلم در چه سبکی ساخته شده است.این مساله بیشتر در گذشته به چشم می خورد و فیلم های امروزی،بیشتر تلفیقی از چند سبک برای یک موضوع مورد نظر هستند.

رضا درستکار هم این موضوع را تایید می کند و می گوید در سینمای امروز دیگر جایی برای اینکه فیلم در چه سبکی ساخته شده،وجود ندارد و سینما،نوعی جغرافیای خلاقانه دارد و ما تمام قصه بی پولی را که امروز در جامعه ما نیز دیده می شود،پذیرفته ایم و نباید اینقدر سخت گیرانه عمل کنیم که برای مثال،چرا پلاک نوزاد در فیلم گم شد و در اخر،زیر کمد پیدا شد و یا سبک داستان فیلم چیست.